***انديشه ناب***
احساس شخصیّت و حماسه
«بعضى روحیهها فاقد حماسهاند و بعضى داراى حماسهاند، و گفتیم که حماسه، نوعى احساس شخصیت است در مقابل دیگران افرادى هستند در دنیا عارى و خالى از حماسه؛ در خود، همه احساس حقارت و تبعیّت و شکست خوردگى مىکنند، هیچ فکر و عقیده قابل دفاعى در روح آنها وجود ندارد، اگر دفاع کند فقط از مال و جان خود دفاع مىکند، اما چیز دیگر قابل تعلّق و قابل دفاعى ندارد از وطن و قومیت و نژاد و زبان و دین و آئین و حریت و کرامت ذاتى»
بزرگترین نیرنگ استعمار
«گاهى یک جامعه در مقابل جامعه دیگر خودش را مىبازد، خودباخته مىشود، مستسبَع مىشود. گاهى یک جامعه جامعه دیگر را از روى زرنگى با عواملى که دارد خودباخته مىکند. نیرنگ بزرگ استعمار با کشورهاى مستعمره و کشورهاى استعمارزده همین است، کوشش مىکند که کشور استعمارزده اعتماد و ایمان به خودش و ایمان به حیثیت خودش را از دست بدهد؛ به فرهنگ خود، دین خود، ملیت خود، کتابهاى خود، پیشوایان خود، به تاریخ گذشته خود و به هر چه که دارد بىاعتقاد شود، بگوید همه آن هیچ و پوچ بوده، ما که چیزى نیستیم، ما که هیچ هستیم، هر چه هست آنها هستند. این بزرگترین نیرنگ استعمار است؛ بىاعتقاد کردن، بىایمان کردن یک ملت به شخصیت و هویت اجتماعى خودش. کارى مىکند این ملت، «بد» ى که از ناحیه استعمار بیاید بر «خوب» ى که از ناحیه خودش باشد ترجیح مىدهد.»
در همین راستا استاد مطهری بزرگترین هدیه یک رهبر به ملت خود را همین احساس شخصیت و"ایمان به خود" معرفی می نماید:
«بزرگترین هدیهاى که یک رهبر به ملتش مىتواند بدهد «ایمان به خود» است، یعنى آن ملت را به خودش مؤمن کند. یک رهبر ممکن است هدیهاى که به مردمش مىدهد هدیه مادى باشد، ممکن است هدیه سیاسى باشد، استقلال سیاسى به ملت خودش بدهد. ممکن است ایمان به رهبر باشد یعنى ملت معتقد شود که رهبر ما رهبر خیلى بزرگى است. ولى اینها آنقدر مهم نیست که هدیهاى که یک رهبر به ملتش مىدهد این باشد که این ملت را به خودش مؤمن و معتقد کند که بگوید من نباید زیر بار دشمن بروم، زیر بار استبداد بروم، زیر بار استعمار بروم، من از خودم تاریخ دارم، از خودم فرهنگ دارم، من هیچ احتیاجى ندارم که از غرب الگو بگیرم»
به نظر شما خواننده فرهیخته آیا حال وقت آن نرسیده است که بعضی روشنفکر نما های کپی برابر اصل غربزده که دانسته یا ندانسته سنگ آمریکا و... را به سینه میزنند و در نهان آشکار آب به آسیابشان میریزند به این سوال بنده بعنوان یک شهروند ایرانی پاسخ دهند: که آمریکا با حضورش در عراق و افغانستان وپاکستان و سایر کشورها چه تاجی بر سر ملت ها زده است که ما عقب مانده ایم؟
البته شاید طرح این سوال به این صورت در اینجا چندان مناسب ننماید اما مگر نه این است که هدف از بیداری اسلامی و داشتن بصیرت دینی آن است که دشمنان قسم خورده این ملت را در هر لباس بشناسیم و با دلیل و سند و مدرک با آن مقابله کنیم؟بنده نیز قصد دارم اینطور به بعضی از عناصر داخلی و خارجی و جریاناتی که از خط امام و رهبری و اسلام عزیز و قانون مترقی اساسی ایران منحرف شده اند بخواهم به این سوالم جواب دهند... البته اگر تاجی باشد.؟!؟
معرفت و بصیرت عملی (ایمان؛عشق؛ایثار؛آزادگی)